فاین تذهبون

خستهغمگینمجروحبار غم ها بر دوشبازگشتیم به شهرشهر ساکت آرامقهرمانان همگیزیر تلّی از خاکخانه هاشان امامنتظرچشم به راه بی صدا و خاموشعقده هاشان در دل  همگی خون دل خویش روان از دیدهخانه ها ی غمگینهمگی افسردهسرد و آرام و صبورهمه در جستجوی ساکن سابق خود می گرفتند سراغاز همه ی رهگذرانآتش حزن و غم و غصه و رنجشعله ور بود و روانه سوی اعصار و زمانتا که تسخیر کندتار و پود همه آفاق جهانخانه ها ساکت و آرامسخن می گفتند:آی مردماین کشتگان که در غمشان گریه می کنیمخورشید روز و ماه شب تار بوده اند عمری برای راز و نیاز و مناجات با خداشب تا سحر نخفته و بیدار بوده اندصد حیف رفته اندافسوس و صد دریغاز داغشان برای ابدمردم جهاندر دام درد و رنج و غصهگرفتار مانده اند بخوانید...

ادامه مطلب